bacchius
1. bacchius, a, um (Bacchus), bacchisch, sacra, Ov. met. 3, 518.
2. bacchīus, a, um (βάκχειος), bacchisch, pes, aus zwei Längen u. einer Kürze bestehend, entweder –– ⏑ (zB. Rōmānŭs), s. Terent. Maur. 1411, oder ⏑–– (zB. sălūtī), s. Quint. 9, 4, 82.
bachius unde appellatur? a Bacho, qui et Dionisius vocabatur
~ius ex brevi et duabus longis temporum quinque, ut ‘pŏēta̅e̅’