barbulus
barbulus, ī, m. (Demin. v. barbus) = φάγρος ἰχθύς, ein in Istrien marmora, in Venetien dentale gen. Fisch (Gadus barbatus, L.), Gloss. II, 28, 21.
desunt ‥ dulcis aque generosi pisces ‥ lucii videlicet et ‥ ~i [v. l. barbili ]
barbule, te parvi reputat Londonia, cum te / Parisius magni nominis esse sciat
barbŭlus, ī, m. , pagre [poisson] : Gloss. 2, 28, 21.