bracatus
bracatus, wearing breeches
brācātus, a, um, adj. [braca].
- Wearing trowsers or breeches.
- A A gen. epithet for foreign, barbarian, effeminate: sic existimatis eos hic sagatos bracatosque versari, Cic. Font. 15, 33 (11, 23): nationes, id. Fam. 9, 15, 2: miles, Prop. 3 (4), 4, 17: turba Getarum, Ov. Tr. 4, 6, 47 Jahn: Medi, Pers. 3, 53.—
- B As a geog. designation of the land and the people beyond the Alps, = transalpinus, in distinction from togatus (q. v.): Gallia Bracata, afterwards called Gallia Narbonensis, Mel. 2, 5, 1; Plin. 3, 4, 5, § 31; cf.: bracatis et Transalpinis nationibus, Cic. Fam. 9, 15, 2.—Hence, sarcastically: O bracatae cognationis dedecus (kindr. with the people of Gallia Bracata, through his maternal grandfather, Calventius), Cic. Pis. 23, 53: bracatorum pueri, boys from Gallia Narbonensis, Juv. 8, 234.—
- II In gen., wearing broad garments: Satarchae totum bracati corpus, Mel. 2, 1, 10.
brācātus (braccātus), a, um (braca), I) mit weiten Hosen bekleidet, behost, totum corpus bracati, Mela 2, 1, 10 = 2. § 10 (vgl. braca). – II) übtr.: A) ausländisch, barbarisch, verweichlicht, sagati bracatique, Cic.: natio, Cic.: miles, Prop. – B) als geogr. Benennung = transalpinus, wie in Gallia bracata, der ältere Name der Provinz Gallien jenseit der Alpen, später Gallia Narbonensis, Plin.: cognatio br. (sarkastisch), mit Leuten aus Gallia Narbon., Cic.: bracatorum pueri, Knaben aus Gallia Narbon., Iuven.
hujusmodi habitus ita notus est in nostris regionibus ut ex eo Gallia Braccata nominata sit
brācātus, (14) a, um (braca), qui porte des braies : Cic. Font. 33 ; bracata Gallia Plin. 3, 31, la Gaule Narbonnaise || qui porte de larges vêtements : Mela 2, 74 || subst. m. , Bracati, les Gaulois : Juv. 8, 234.
- 1. (een) broek dragend;
- 2. benoorden de Alpen; ➤ Gallia -a: later Gallia Narbonensis; cognatio -a (iron.) verwantschap met mensen uit Gallia Narbonensis.
De minuta pecunia Bracata statuimus, ut per universum regnum capiatur commode, quod pro medio lato grosso, novem denarii minutæ et Bracatæ pecuniæ recipiantur.Vide mox Braccator.
brācātus (bracc-)
adj.
- bracae, wearing breeches: nationes: bracatorum pueri, boys from Gaul, Iu.: bracatae cognationis dedecus, even to barbarian kindred.