brancea

, , , Mala, maxilla, Gall. Jouë. Vita S. Amalbergæ ex Cod. reg. 5506 : Virgo autem Domini, collati sibi divinitus beneficii jam conscia, vade, ait, et apprehende Branceam ejus, et trahe in siccum. Ubi de pisce a flumine egresso agitur. Glossar. Lat. Gall. ex Cod. reg. 7692 : Branchya, jouue. Brancia, joë de poisson, in altero Gall. Lat. ex Cod. reg. 7684. Glossar. Lat. Ital. Ms. : Brancia, la masela. , eim Kynbacken, in Vocab. Lat. Germ. ann. 1477. Adel. Græcis τὸ Βράγχος et τὰ Βράγχια, Lat. Branchiæ, quibus pisces spirant. Gemma Gemmar. : Brancia in piscibus est locus juxta guttur vel inter corpus et caput piscium.

Menu

Word wheel

brancea

Saved

Recent