breviculus
brĕvĭcŭlus, a, um, adj. dim. [brevis],
- somewhat short or small (rare): homo, Plaut. Merc. 3, 4, 54 (641): pinnae, Fronto, Eloq.: grabatulus, Ap. Met. 1, 11, 19.—
- B Subst.: brĕvĭcŭlus, i, m. (sc. liber), a short writing, a summary, Cod. Just. 1, 7, tit. 44, and Cod. Th. 1, 4, tit. 17 dub.—
- II Transf., of time: tempus, Ap. Met. 6, 25, 14.
breviculus, a, um (Demin. v. brevis), etwas kurz, -klein, I) eig.: homo, Plaut. merc. 639: coturnicum pinnae, Fronto de eloqu. 1. p. 146, 16 N.: grabatulus, Apul. met. 1, 11. – II) übtr., v. der Zeit, tempus, Apul. met. 6, 25.
brĕvĭcŭlus, a, um (brevis), qq. peu court [de taille] : Pl. Merc. 639 || court, de peu de durée : Apul. M. 6, 25 || subst. m. , petit mémoire : Aug. Retr. 2, 39.