bumeda
Bumede, Maritagium, tributum pro licentia nubendi dari solitum. Chart. Lothar. ann. 1135. ap. Rehtm. Chronic. Brunsw. pag. 288 :
Si qua mulier de familia ecclesiæ servo nostro...... nupserit, data justitia quæ Bumede dicitur in perpetuum cum marito juri nostro remaneat.Vide Grupen. de uxore Theotisca pag. 30.
Bumede, Glossar. German. col. 153. Grimm. Antiq. jur. German. pag. 384. Graff. Thesaur. Ling. Franc. vol. 2. col. 703. voce
Mieta, et Mittermaier. Element. Jur. German. § 93. f.]