burdunculus
burduncŭlus, i, m.,
- a plant, perh. borage, Marc. Emp. 5.
burdunculus, ī, m. (Demin. v. burdo), eine Pflanze, wahrsch. Boretsch, Marc. Emp. 5. Not. Tir. 112, 43. Not. Bern. 15 b.
burduncŭlus, ī, m. , ¶ 1 petit mulet : N. Tir. 112, 43 ¶ 2 langue de bœuf [herbe] : M. Emp. 5, 17.