caesariatus
caesărĭātus, a, um, adj. [caesaries] (very rare).
- Covered with hair, having long hair: caesariati comati, Fest. p. 35: miles usque caesariatus, Plaut. Mil. 3, 1, 171 (766): Numidae equis caesariati, i. e. with helmets ornamented with horse-hair, Tert. Pall. 4.—*
- II Trop., ornamented with foliage or leaves: terra, Ap. Mund. p. 67, 37; cf. coma.
caesariātus, a, um (caesaries; vgl. Paul. ex Fest. 45, 6. Placid. gloss. V, 14, 24), I) mit buschigem Haar versehen, buschig behaart, qui admutiletur miles usque caesariatus, wie der Soldat trotz des buschigen Haares glatt geschoren (tüchtig geprellt) wird, Plaut. mil. 768: Numidae equis caesariati, mit dem Pferdeschweife am Helm geschmückt, Tert. de pall. 4. – II) übtr., viridantibus comis (= foliis) caesariata terra, bebuschte, Apul. de mundo 23.
cæsărĭātus, a, um (cæsaries), ¶ 1 chevelu : Pl. Mil. 768 || equis cæsariati Tert. Pall. 4, qui ont le casque orné dʼune crinière de cheval ¶ 2 [fig.] orné de feuillage, de feuilles : Apul. Mund. 23.