caia
caia, ae [caio],
- a cudgel, acc. to Isid. Orig. 18, 7, 7.
2. cāia, ae, f., ein Prügel, nach Isid. orig. 18, 7, 7.
1 cāĭa, æ, f. , bâton : Isid. Orig. 18, 7, 7.
Item mercatum suum de Rothomago, quod vocatur mercatum de veteri turre, cum hala ad telas, cum omnibus ædificiis, Caiis, plateis, etc.Vide Caya.