camomilla
camomilla, -millīnus, s. chamaemēlon.
cămŏmilla, æ, f. (χαμαίμηλον), camomille : Plin. Val. 1, 38.
Camomille. Herbæ genus unde oleum exprimitur : hinc
Oleum Camomillæ, in Hist. Dalphin. tom. 2. pag. 524. col. 2. Pseudomacer lib. 2. cap. 15 :
Quem in locum Cornarius :Anthemidem magis commendat laudibus autor Asclepius : Chamæmelam, quam nos, vel Camomillam, Dicimus. Hæc multum redolens est, et brevis herba ; Herbæ tam similis, quam justo nomine vulgus Dicit Amariscam, quod fœteat et sit amara, Ut collata sibi vix discernatur odore.
Anthemis herba, Chamæmelum, quasi humile malum appellata est : quoniam, ut ait Plinius, odorem mali habet. Camomillæ autem appellatio vulgaris est, ex Græca corrupta.