capitularium
căpĭtŭlārĭum, ii, n. [capitulare],
- a capitation tax, Inscr. Orell. 3345.
capitulārium, ī, n. (capitulum), die Kopfsteuer, a) als öffentliche Abgabe, Corp. inscr. Lat. 2, 5181. – b) als Eintrittsgeld in ein Kollegium, Corp. inscr. Lat. 14, 2112.
capitulum vel ~ium,heafodclap velcappa
isti sunt libri ejusdem capelle: j missale ‥ et j antiphonarium ‥ cum collectario et ~ium et ymnarium(
libros et ornamenta ecclesie subscripta emi faciat ‥ ponenda in capella regis ‥, viz. j psalterium, capitellarium, collectarium ‥
item ~ium et collectarium bouum et novum et de bona littera cum canone misse
libri matutinales ‥ et cetera ad rectorem loci pertinencia ‥ sunt competentes, excepto uno libro qui vocatur ~ium, collectarium et venitarium
j ~ium cum ympnis, collectis et responsoriis
Capdastre,Occitanis. Gregorius Turon. lib. 9. Hist. cap. 30 :
Gaiso vero Comes ejusdem temporis accepto Capitulario, quod anteriores scriptores fecisse commemoravimus, tributa cœpit exigere.Et mox :
Ecce librum præ manibus habemus, in quo census huic populo est inflictus.Vide Juretum ad Symmachi lib. 9. Ep. 10.
Capitularialibri civitatum, in quibus descripta habentur decreta ac statuta earumd. Ita apud Honorium III. PP. in 5. Compilat. cap. 2. hanc vocem usurpari observatum a viris doctis.
Capitulum, vel Capitularium
vel capa, i. ad verbum, pannus capitis.
Capitularia, videntur etiam appellata ornamenta Chartarum, quas
viticulasvulgo, seu
vignettesappellamus, quod ea in librorum capitulis ut plurimum fiant. Gloss. Lat. Gr. :
Ut mei semper memoriam habeant, et matris meæ nomen in eorum Capitulario annuatim pronuncietur, etc.Vide Capitularis domus.