catula
cătŭla, ae, v. catulus.
catula, ae, f. (catulus), das Hündchen, Prop. 4, 3, 55. Aur. Vict. epit. 23, 6.
vetula ~am suam tribus diebus jejunare fecit
hec ~a,a byche qwelpe
cătŭla, (16) æ, f. (catulus), petite chienne : Prop. 4, 3, 55.