causticus
caustĭcus, a, um, adj., = καυστικός,
- burning, caustic, corrosive: natura, Plin. 27, 9, 54, § 77: vis, id. 32, 10, 52, § 140: spuma, a kind of soap with which the Germans colored their hair, Mart. 14, 26, 1.—Subst.: caustĭcum, i, n. (sc. medicamentum), a burning, corroding medicament, Plin. 26, 1, 3, § 3; 26, 8, 39, § 65; 34, 18, 56, § 178.
causticus, a, um (καυστικός), brennend, beizend, ätzend, vis c., natura c., Plin.: spuma c., eine Art »Schaumseife«, mit der sich die Germanen das Haar färbten, Mart. 14, 26. – subst., causticum, ī, n. = ein ätzendes Heilmittel, Plin. 26, 65. Pelagon. veterin. 195 u. 216 Ihm. Veget. mul. 6, 14, 1 q.
caustĭcus, a, um (καυστικός), qui brûle, caustique : Plin. 27, 77 || caustĭcum, ī, n. , caustique, substance caustique : Plin. 26, 65.