cerotum
cērōtum, i, v. ceratum.
armoniacum ‥ fac in aquam redire et duplum aquam quam spiritus deice et super marmor pone et congela et ista est p[ur ]a ceraton
ceraton fit de oleis vel aquis rectificatis
erit tibi ~um pretiosum corpora et spiritus †terans [? l. cerans ]
~um factum de ceroneo et dyaceraseos et oxicroceo acuat’ cum pulvere gith ‥
compositum ad hoc est ~um Haly ‥; de cera, oleo et aqua est secundum hunc modum ‥
cum cera et oleo et pice navali ‥ potest fieri bonum ~um ad resolvendum materiam in juncturis
~um dicitur a cera, quod omne ~um recipit ceram vel aliquid loco cere; ~um enim est quiddam [sic ] medium inter emplastrum et unguentum, spissius unguento et liquidius emplastro
cērōtum, ī, n. (κηρωτόν), cérat : Mart. 11, 98, 6 ; Pall. 1, 41, 3.
Feci Cerotum sive unguentum.