choraula
chŏraula, v. choraules.
choraula, s. choraulēs.
in hac mensa non audiuntur tibicines, non cornicines, ‥ non citharedus, non ~a
sed forte, sicut vulgares dicunt, ‘malus ~a bonus symphoniacus est’ [cf. ], sic putat malum monachum bonum clericum esseAug. Ep. 60
frater quidam congregacionis S. Edmundi ‥, anxius pro disposicione quatuor cantorum quos ipso coraula dispositurus erat ad vesperas ad regendum chorum(
dawynce ledar , coralles
chorealus, A.a daunceleder , ‥ hic, hec coraula, qui vel que ducit coria in aula
vere dicit Aristoteles in De Mundo quod Deus est coraula in quolibet ordine motus ‥, cum ducit coream manens eternaliter immobilis in se ipso
ipse [Cristus ] supponitur esse coraula absolute necessarie presuppositus ad instruendum totum ordinem Cristianum
videtur multis peritis probabile quod iste papa sit precipuus Anticristus et coraula ducens exercitum dyaboli contra Cristum
hic corallus, A.(crowdere ; hec coralla, A.crowde
*choraula, ae. m. et, v. choraules
See an image
See an image