coaedificatio
coaedificātio, ōnis, f. (coaedifico), das Aufbauen, übtr., illa c., der sittlich-religiöse Ausbau der Seele, Augustin. de octo dulcit. qu. 4. § 2.
excepto [sic ] istis tribus, expeditione, pontis arcisve ~one
cŏædĭfĭcātĭō, ōnis, f. , action dʼédifier, de construire ensemble : Aug. Dulcit. 4, 2.