cohaerenter
cŏhaerenter, adv., v. cohaereo fin.
cohaerenter (cohaerens v. cohaereo), Adv., zusammenhängend, in enger Verbindung od. Nähe, Flor. 2, 17, 5. Amm. 16, 10, 8; 20, 7, 4 u. ö.
internoscantur ergo ‥ interrogatorum multiplicium genera quatuor: ~er multiplex, conjuncte multiplex, disjuncte multiplex, determinate multiplex
ea ipsa que interrogantur ‥ perquisitius et ~ius exemplariter considerantes
cŏhærentĕr (cohærens), dʼune façon ininterrompue : Flor. 2, 17, 5.