collus
collus, i, v. collum.
collus, s. collum ➳ .
collus, (14) ī, m. , arch. pour collum : Pl. Amph. 445 ; Capt. 357 ; 902 ; Calv. d. Quint. 1, 6, 42.
Colli ornamentum vel procollum. Papias MS. Vide Collerium.
Urceus bibendi, vel napus, Matth. Silvaticus.
Collo, Onus navis, in Statutis Venetis lib. 6. cap. 76 :
Colli, sive ballæ, sive pondera.
Callus, Eccardo Calculus, silex. Vide Hallus.