comminari

comminari [CL], ~are , to threaten: a (w. penalty as obj); b (w. person as obj); c (w. dat., sts. w. ut or quod); d (w. inf); e (w. de); f (w. in); g (intr. w. in). a ~ata ‥ a principe morte delatoribus militum Gildas EB 8; fortune rota stanti casum ‥ aversa jam facie ~atur Gir. EH I 5; s1265 pena capitali ~ata Flor. Hist. III 253; 1303 periculum ‥ quod ~atum est ‥ in non solventes decimam Chr. Rams. app. 380; 1341 ipse ‥ mortis sibi periculum per aliquos ‥ intentatum et ~atum ‥ imminere ‥ allegavit (Lit. Regis) Avesb. 96. b s1382 dux Britannie, ~atus a Britonibus, dimittit Anglos Wals. HA II 46 (rub.). c verba Domini ~antis ei qui aliquem scandalizat Lanfr. Corp. & Sang. 409A; Cassibellaunus ‥ ~atus Androgeo, testans se ‥ provintiam suam populaturum G. Mon. IV 8; s1243 imperator ‥ ~abatur cardinalibus ut omnia ‥ solo tenus complanaret Flor. Hist. II 262; 1261 ~aturi eis ‥ quod ‥ frustra Salvatoris debebunt auxilium implorare Conc. Syn. 684. d s1241 B. Joh. Evangelista in somnis apparens ~atus est eum ferula percutere Higd. VII 35 p. 220; 1325 similia facere ‥ in futurum ~ati sunt Lit. Cant. I 155. e s1170 [episcopi] ei [regi] de pace ~arunt Meaux I 193; 1382 cominatus fuit ‥ vicinos de vita eorum SessPCambs 51. f s1296 ~antes [eos] in mortem (v. caudare 1b). g s1328 partes ‥ in alterutrum ~arunt Meaux II 358.

Menu

Word wheel

comminari

Saved

Recent