concivis
Could not find concive in Logeion dictionaries.
concive Noun: masculine ablative singular of concivis
con-cīvis, is, m.,
- a fellow-citizen, transl. of συμπολίτης (late Lat.), Tert. adv. Marc. 5, 17; id. Res Carn. 41.
concīvis, is, m. = συμπολίτης, der Mitbürger (klass. civis), Tert. de resurr. carn. 41; ad Marc. 5, 17 u. spät. Eccl.
ut, si eorum Alcaiz ‥ facultatibus suis libere potiretur, ~esque cuncti cibariis suis, fore [sic ] uti civitas traderetur nobis
contigit ‥ ut quidam Bederensis [], numero fretus ~ium, equiti cuidam ‥ injuriam faceret of Béziers, Languedoc
inter concives preclaros pax sit in urbe
Reinbaldum le Riche et alios ~es Lincoln’
cives Londonienses ‥ querimoniam proposuerunt quod Hubertus ‥ Constantinum ~em suum fecerat ‥ injuste suspendi
papa ‥ receptus est a †convicibus, consanguineis et affinibus suis in urbe ipsa qua natus est in campanarum classico
emit bladum et vendit braseum tanquam consivis nec est de libertate
habemus hic compatriotam unum et tibi [episcopo Winton’ ] ~em
ut [angelus ] ‥ voluntatem ‥ Conditoris nobis adhuc in terra peregrinantibus quasi extra velum positis suis ~ibus narret
ut ‥ credentes ‥ quasi ~es sibi regni caelestis amplecteretur
“Wilfride, ~is dignissime, surge! ‥ nam, licet inter cives celorum numereris, tamen ‥ hoc tempore non morieris”
agmina sanctorum, quasi jam concivis eorum, / audio
supernorum ‥ conscivium divinam spirans dulcedinem
Adam formavit et Evam / concives, Paradise, tuos
sunt ex Angligenis concives etheris alti
una est Dei civitas gloriosa, cujus pars in terris peregrinatur et alia pars ~ium in celis
duplici germanitate ~es sumus, unius civitatis in Christo ‥ et unius patriae indigenae
[Britones ] qui evadere potuerunt venerunt ad ~es suos Armoricam, que jam altera Britannia vocabatur
Baldewinus, Cantuariam veniens, cum honore debito a monachis susceptus est et intronizatus, de quo pacis ‥ tanta spes habita est ut sanctorum predecessorum ~is et socius fore putaretur
familiae totius in monasterio ‥ unanimis cum ~i societate consensus adherat
concīvis, is, m. , concitoyen : Tert. Res. 41 ; Eccl.