condecurio
con-dĕcŭrĭo, ōnis, m.,
- a fellow-decurion, Inscr. Orell. 3733.
con-decurio, ōnis, m., der Mitdekurio, frühere Waffengefährte eines Dekurio, Corp. inscr. Lat. 8, 1647 u. ö.
invitavit ‥ unum de ~onibus suis clericum ad orationem(
condĕcŭrĭō, ōnis, m. , décurion avec un autre : CIL 8, 1647.