confaecatus

cōnfaecātus, a, um, Adi. m. Compar. (con u. faex), mit Hefe versehen, hefig, confaecatior spiritus, Chalcid. Tim. 237.

cōnfæcātus, a, um (cum, fæx), mêlé de lie ; [fig.] confæcatior Chalc. Tim. 237, moins limpide.