confuse
confuse, confusedly, in disorder
confūsē, adv., v. confundo, P. a. fin.
cōnfūsē, Adv. m. Compar. (confusus), zusammengegossen d.i. a) verschmolzen, utraque res coniuncte et confuse comparata est (Ggstz. res ab re separata est), Cornif. rhet. 4, 60. – b) durcheinandergeworfen, durcheinandergehend, ungeordnet, verworren, informis materia c. habens caelum et terram, Augustin.: c. universis municipiis constituere pretium, für alle ohne Ausnahme, ICt.: c. et permixtim dispergere (Ggstz. descripte et electe digerere), Cic. – c. loqui (Ggstz. recte sentire), Cic.: confusius acta res est, Cic.
a pulmone et calidi et frigidi procedunt aeres; at non ~e
hinc distinctius, illinc ~ius ‥ prospici possunt
post paululum quod in genere ~e dixerat
nec est talis terminus ‘sic’ singulariter demonstrativus, sed ~e significativus, quod de singulis suppositis subjecti
comparuerunt plures artes civitatis London’ conquerendi causa se de pluribus injuriis per ipsum N. Brembre ‥ tortuose commissis. ‥ tunc stetit Brembre ~e tantum
cōnfūsē, (15) sans ordre, pêle-mêle : Cic. Inv. 1, 49 ; Fin. 2, 27 ; Nat. 3, 19 || ou cōnfūsim Varro L. 9, 4 || confusius Cic. Phil. 8, 1.
confuse . adv. c. et, v. confusim
See an image
See an image
Alium equo ad caudam ligatum et Confuse per(l. rotavit). Vide Confusive.civitatem tractum rotatur
cōnfūsē adv.with comp.
- confusus, confusedly, in disorder: loqui: agere: confusius acta res.