constupro
constupro, to violate, ravish, debauch, defile
con-stū̆pro, āvi, ātum, 1, v. a., to violate, ravish, debauch, defile (rare, but in good prose).
- I Prop.: matronas, virgines, ingenuos, raptos, etc., Liv. 29, 17, 15: virginem, Curt. 10, 1, 5: praetextatos liberos, Q. Cic. Pet. Cons. 3, 10; Suet. Vit. 12 al. —
- II Trop.: afflicta res publica est empto constupratoque judicio, purchased by debauchery, Cic. Att. 1, 18, 3: aër scelestis vocibus constupratus, polluted, Tert. Spect. 27: pudicitiam, Hier. adv. Jovin. 2, 9.
cōn-stupro, āvī, ātum, āre, notzüchtigen, schänden, matronas, virgines, Liv. 29, 17. § 15: nobilem virginem, Curt. 10, 1, 5: prope in parentum gremiis praetextatos liberos, Q. Cic. de pet. 10: adulescentulus mutuā libidine constupratus, Suet. Vit. 12: constupratis vi plerisque, Aur. Vict. Caes. 33, 12. – prägn., iudicium emptum constupratumque, durch Unzucht bestochen, Cic. ad Att. 1, 18, 3.
cōnstŭprō, (14) āvī, ātum, āre, tr., déshonorer, débaucher, violer : Liv. 29, 17, 15 ; Curt. 10, 1, 5 || [fig.] judicium constupratum Cic. Att. 1, 18, 3, jugement immoral.
cōn-stūprō āvī, ātus, āre,
- to violate, ravish, debauch, defile: matronas, L. — Fig.: constupratum iudicium, purchased by debauchery.