contentiose
contentĭōsē, adv., v. contentiosus fin.
contentiōsē, Adv. m. Compar. u. Superl. (contentiosus), streitsüchtig, polemisch, Ps. Quint. decl. 18, 6 u. Eccl.
ut ad conspirationem invicem contemptiose moverentur
causam ecclesie ‥ tam ~e quam invidiose ‥ querunt exstinguere
licet parati fuerimus de hiis que inter ipsum et nos ~e agitur [sic ] omnem justiciam exhibere
semper ~e contra me extitisti
ille qui defendit symoniam scolastice vel ~e
propter majoritatem gradus ‥ sibi ad invicem ~e agunt fratres
contentĭōsē (contentiosus), obstinément, opiniâtrement : Hier. Jovin. 2, 10 || -sius Ps. Quint. Decl. 18, 6 ; -sissime Aug. Civ. 20, 1.