contextim
contextim, adv. [contexo],
- in a connected manner, connectedly (very rare): luto nidificantes paene contextim, * Plin. 10, 53, 74, § 147; Aug. Ep. 112, 15.
contextim, Adv. (1. contextus), zusammenhängend, luto nidificantes paene c., nistend mit Kot fast Nest an Nest, Plin. 10, 147: außerdem Augustin. ep. 147, 37; consens. euang. 3, 1 u.a.
cujus initium ‥, progressum atque exitum ~im exponere commodior locus erit
contextim (contextus), en formant un tissu : Plin. 10, 147.