contristatio
contristātĭo, ōnis, f. [contristo],
- an afflicting, affliction, grief (eccl. Lat.), Tert. adv. Marc. 2, 11; id. Pud. 7 al.
contrīstātio, ōnis, f. (contristo), die Betrübung, Betrübnis, Eccl.
ab Aristotele habetur in libro de Anima [III 2 ] quod apud sensum est delectatio in mediis, ~o in extremis
contrīstātĭō, ōnis, f. (contristo), affliction : Tert. Marc. 2, 11.