convibro
con-vī̆bro, āvi, 1, v. n. and a. *
- I Neutr., to move one's self rapidly: pedibus, Poët. ap. Fest. p. 206, 11.—
- II Act., to move a thing quickly, set in rapid motion (late Lat.): linguam, Ap. Flor. 2, n. 12, p. 348, 40; Amm.17, 7, 15.
con-vibro, āvī, āre, I) tr. in zitternde Bewegung versetzen, dum tenera lingua, uti convibretur (trillere), Apul. flor. 12: qui (venti) eas partes soli convibrant, quas subrepserint umidi, Amm. 17, 7, 11. – II) intr. in zitternde Bewegung kommen, sich zitternd bewegen, pedibus, Poëta b. Fest. 206, 12: v. Feuer, Apul. de mundo 15.
convĭbrō, āvī, āre, ¶ 1 intr., se mouvoir avec rapidité : Poet. d. Fest. 206, 12 ¶ 2 tr., mettre en vibration, mouvoir avec rapidité : Apul. Flor. 12, 4.