convulsio
con-vulsĭo (-vols-), ōnis, f. [convello], in medic. lang.,
- cramp, convulsion, Scrib. Comp. 165; Plin. 20, 15, 60, § 168; 29, 3, 13, § 55.
convulsio (convolsio), ōnis, f. (convello), als mediz. t. t. = der Krampf, die Konvulsion, Plur. bei Scrib. 165. Plin. 20, 168 u. 29, 55. – bildl., imperio Romano tandem ex diutina convulsione solidato, Auct. inc. pan. Constant. 1, 3.
de responsione ejus [Domini ] facta Judeis discipulos de ~one spicarum accusantibus [cf. ]Mark ii 23
convulsĭō, ōnis, f. (convello), [médec.] convulsion : Scrib. Comp. 165 ; Plin. 20, 168.
Convellere, Abolere. Charta fundationis S. Mauritii Agaunensis in Maceriis Insulæ Barbaræ tom. 1. pag. 32 :
Videat ne quis violare hoc audeat, et iram omnipotentis Dei incurrat ; et si tempus advenerit, quod Deus avertat, quod Convulsione aut disceptatione contra hac agere tentaverit, etc.