coronarius
coronarius, for a crown
cŏrōnārĭus, a, um, adj. [corona],
- of or belonging to a wreath: anemonae, suitable for garlands, Plin. 21, 23, 94, § 164: aes, id. 33, 9, 46, § 131: lusus naturae, i. e. presenting a garland-like growth, id. 14, 3, 4, § 42: opus, stucco-work, Vitr. 7, 4 and 6; but also, the making of a golden crown, id. 9, praef. 10.—Esp. freq.: coronarium aurum, a present of gold collected in the provinces for a victorious general (orig. expended for a golden crown; cf. Liv. 38, 37, 4, and 39, 7, 1; but, afterwards, in gen. for any purpose), Cic. Agr. 1, 4, 12; 2, 22, 59; id. Pis. 37, 90; Inscr. Grut. 230; and under the emperors, a tribute paid on the accession of an emperor, Spart. Had. 6, 5.—
- II Subst.
- A cŏrōnārĭus, ii, m., a maker of or dealer in crowns or garlands, Plin. 21, 9, 30, § 54; 21, 31, 105, § 177; 34, 11, 26, § 111; Front. Ep. ad M. Caes. 1, 6 (2, 1).—
- B cŏrōnārĭa, ae, f., she who makes or vends crowns or garlands, Plin. 21, 2, 3, § 4.
corōnārius, a, um (corona), zum Kranze gehörig, Kranz –, Kronen –, I) adi.: anemonae, zu Kränzen bestimmte, Plin.: so aes (Cyprium), dünngeschlagenes Kupfererz, Kupferblech, Plin.: lusus naturae, kranzartige Gewächse erzeugend, Plin.: opus, Verfertigung einer goldenen Krone, Vitr. 9. praef. 10; dagegen Stukkaturarbeit, Vitr. 7, 4, 4. – aurum c., das (statt der urspr. gegebenen goldenen Krone) für einen siegreichen Feldherrn von den Provinzen zusammengebrachte Geldgeschenk, Kronengold, Cic. agr. 1, 12; 2, 59 u.a. (vgl. Drak. Liv. 38, 14, 5); unter den Kaisern eine gelegentliche (zB. bei Thronbesteigungen) allgemein entrichtete Abgabe an die Krone, Spart. Hadr. 6, 5. – II) subst.: A) corōnārius, iī, m., der Kranzbinder, -flechter, Corp. inscr. Lat. 11, 30. Plin. 21, 54. Fronto ep. ad M. Caes. 1, 7. p. 19, 2 N. – B) corōnāria, ae, f., die Kranzbinderin, -flechterin, Plin. 21, 4.
porrexit ad villam de Chippin [] et ibi levavit clamorem et venit ad ~ios Lancs
cum placita corone ibidem advenerint [homines in eis maneriis et hundredis manentes ] per ~ios com. Sumerset’ et ballivos ‥ maneriorum et hundredorum attachientur
quietos clamavimus Radulfum ‥ et Walterum ‥ de misericordia in quam inciderant eo quod non habuerunt rotulos de placitis corone nostre cum essent ~ii [com. Linc’ ]
plagam ‥, quam dicit se monstrasse vicecomiti et militibus ~iis et servienti hundredi
vic. Cornub’ tenuit hundredum ibidem, et coram predicto vic. et quodam ~io comitatus ‥ apparuit ibi Baldewinus
B. de Burgo, ~ius [] Staffs
cognicio divisarum [inter Kesteven et Holand ], per quas execuciones regie ‥ debent fieri ‥, viz. de officio ~ii
cum corpora hujusmodi [manibus propriis ] necatorum debeant ~iis presentari
regis officiarii Hamo B., civis Cantuar’, Johannes S. ‥, cronarii, et Stephanus F. ‥,borsoldyr sive constabularius, ‥ de morte puerorum inquisierunt
hic per annos plurimos in ecclesia persona extitit honorabilis, viz. thesaurarius ‥, celerarius bis ‥, custos collegii Oxon’ in nova constructura ejusdem, ~ius, supprior per xiij annos
1 cŏrōnārĭus, (14) a, um, ¶ 1 dont on fait des couronnes : Plin. 21, 164 || en forme de couronne : Plin. 14, 42 || [en part.] coronarium aurum Cic. Agr. 1, 12, or coronaire [présent fait à un général victorieux par les provinces] ¶ 2 de corniche : coronarium opus Vitr. Arch. 7, 4, 4, moulure de corniche.
2 cŏrōnārĭus, ĭī, m. , celui qui fait ou vend des couronnes : Plin. 21, 54.
Coronatores, de quibus infra, apud Radulphum in Miraculis S. Richardi Episc. Cistercens. n. 11.
Cron-Asche, Germ. Cinis probatissimus, quem
Coronariumvocant. Chytreus in Nomencl. Saxon. pag. 238.
corōnārius
adj.
- corona, for a crown: aurum, crown money(levied for a victorious general).