correctus
correctus (conr-), a, um, Part. and P. a., from corrigo.
corrēctus, a, um, PAdi. m. Compar. (v. corrigo), gebessert, verbessert, nihil officiunt peccata vetera correcto (dem Gebesserten), Lact. 6, 24, 5. – attentior fiat correctiorque, Gell. 6, 14, 2: correctior disciplina, *Frontin. 4, 2, 2 D.
corrēctus, a, um, ¶ 1 part. de corrigo ¶ 2 adjt, corrigé, amélioré : fit correctior Gell. 15, 4, 2, il sʼamende.
corrēctus
- P. of corrigo.