cos
cos, a flint-stone, whetstone, grindstone
Frieze-Dennison Vergil
cōs, cōtis, f.: a whetstone, 7.627; a flint or jagged rock; cliff.
cōs, cōtis, f. [Sanscr. ça, to whet, sharpen; cf. cautes],
- any hard stone, flintstone, Cic. Div. 1, 17, 33; Liv. 1, 36, 4 and 5; Curt. 4, 6, 8; 5, 3, 8; 8, 11, 23; Verg. E. 8, 43. —
- II In partic., a whetstone, hone, grindstone, Plin. 36, 22, 47, § 164; Hor. C. 2, 8, 16; Quint. 2, 12, 8.—
- B Trop.: ipsam iracundiam fortitudinis quasi cotem esse dicebant, Cic. Ac. 2 (Luc.), 44, 135; cf. id. Tusc. 4, 19, 43; Hor. A. P. 304.
1. cōs, cōtis, f. (vgl. griech. κῶνος), der Wetzstein, Schleifstein, novaculā cotem discindere, Cic. u. Liv.: acuere sagittas cote, Hor.: im Bilde, ipsam iracundiam fortitudinis quasi cotem esse, Cic.: cote virtutis suae ferrum acuere, Flor. – vulg. Nbf. cōtis, is, f., Ven. Fort. 2, 9, 9. Cassiod. var. 5, 1. Isid. 16, 3, 6. – ➳ Versch. ist Plur. cotes = cautes, s. cautēs.
ferratas vincere mentes, / quamlibet existant praedurae cotis ad instar
†cox,huetestan
cos,hwetstan
audies ‥ cotis et ferri sonora fricamina
ad ipsum [refectorarium ] pertinet sabulum et †cotum [l. cotem ] pro purgandis et acuendis cultellis ‥ paratum habere
ut habeat judicium collistrigii, super illud per unam horam diei moraturus, et gerat unum cotem dependentem circa collum suum pro hujusmodi mendaciis
due olle, quasjordanes vulgo vocamus, ad ejus collum colligantur cum cote in signum quod illam menciendo promeruit
ingeniique sui nolunt torpescere cotem
superbia humilitatem sub cote tribulabat
[Lanfrancus ] cote virtutum rudes exacuebat ad bonum mentes
trado decus dotis hujus, fungens vice cotis [cf. ]Hor. Ars P. 304
aurifaber ‥ habeat cotem [gl.: ] vel cotim, qua metallum exploretcheuse (Fr.queux );vestan (=whetstone )
1 cōs, abrév. de consul, consule.
2 cōs, (13) cōtis, f. , pierre dure, pierre à polir : Plin. 36, 147 ; 37, 109 || surtout à aiguiser : Virg. En. 7, 627 ; Hor. O. 2, 8, 16 ; P. 304 ; Plin. 18, 261, etc. ; Cic. Div. 1, 33 ; Liv. 1, 36, 4 || [fig.] fortitudinis quasi cotem esse iracundiam Cic. Ac. 2, 135, [ils disaient] que la colère est comme la pierre à aiguiser du courage.
Cos vulgari joco appellari solet Vinum ob colorem, odorem, et saporem.
Quod dictus abbas cuilibet monacho quotidie..... unam mensuram et mediam vini puri et sufficientis, vocatam Cos, æquipollentem duobus cartonibus ad rectam mensuram de Caunis, donet.Vide infra Cossus 2.
cōs cōtis, f
- 1 CA-, a flint-stone, whetstone, grindstone: novaculā cotem discissurus, L.: cruenta, H.: subigunt in cote secures, V.— Fig.: iracundiam fortitudinis quasi cotem esse: fungar vice cotis, H.
Cos
(ἀκόνη). A whetstone or grindstone, the latter being shown in the accompanying illustration from an engraved gem, representing Cupid sharpening his arrows.