cupula
cūpŭla, ae, f. dim. [1. cupa],
- a little tub or cask, Dig. 33, 6, 3.—
- II A small burying-vault: Renier, Inscr. Afric. 3373; 3584 al.—Sync. form CVPLA, Inscr. Afric. 3172.
cūpŭla, ae, f. dim. [2. cupa],
- a small, crooked handle, Cato R. R. 21, 3.
1. cūpula (cuppula), ae, f. (Demin. v. 1. cupa), I) die kleine Kufe, Tonne, Ulp. dig. 33, 6, 3. § 1 (wo Mommsen in cuppis sive cuppulis). – II) der steinerne Sarg od. das kleine Grabgewölbe (s. J. Schmidt im Philol. 46, 164), Corp. inscr. Lat. 6, 2734; 8, 2110 u. ö. Not. Tir. 96, 23.
2. cūpula, ae, f. (Demin. v. 2. cupa), die kleine Kurbel, Cato r. r. 21, 3.
3. cūpula, s. cōpula ➳ .
accipe ramnum et ~as glandium et medianum corticem arboris nucis ‥ et coque in vino nigerrimo ‥; illiniantur capilli isto liquore ‥; quoslibet capillos nigros facit
cuppule glandium in vino coquantur
1 cūpŭla, (16) æ, f. (cupa 2), petite manivelle : Cato Agr. 21, 3.
2 cūpŭla, æ, f. (cupa 1), ¶ 1 tonnelet de bois : Ulp. Dig. 33, 6, 3, 1 ¶ 2 petit tombeau : CIL 6, 13236.