curtare
~at, i. truncat, minuit
~entur et circumtondeantur [equorum ] caude
[terre ] quod riget eterna glacie curtatur ad Arthon / orbe parallelo
equum ‥ fecit tota cauda ~ari
ecclesie virtus tandem Babylonis habenas / curtabit
enthymema est ~atus syllogismus
Curtatus caballus, in Lege Burgund. tit. 73. § 3. cui cauda decisa est.
Curtus canis, apud Auctorem Queroli.
Membris decurtare, in Epistola inter Sugerianas 59.
Quantulum enim summæ Curtabit quisque dierum.