dammula

dammŭla, ae, f. dim., v. damula.

dammula (nicht dāmula), ae, f. (Demin. v. damma), das Rehkälbchen, das kleine Reh, Apul. met. 8, 4. Vulg. prov. 6, 5 u. Isai. 13, 14. – Nbf. dāmulus, Not. Tir. 108, 74 u. Gloss. III, 513, 51.

dammula [CL] , young doe (usu. of fallow deer). b figure of doe. 8‥ ~a, hind ‥ , 10‥ ~a, da WW; damula vel caprea ‥, hrœge Ælf. Gl.; damula diffugiens Steph. Rouen app. 769. 84; 1178 tamquam damula de manu diffugiunt (Lit. Abbatis Clarev.) G. Hen. II I 214; Christus resurgens a mortuis querit duntaxat pulmentarium ‥, non damulam, non cervum H. Bos. Thom. III 15; dignam dicit inediam mercede leonis, qui damulam lupis aufert ut earn devoret Map NC IV 11 f. 52; damula ‥ vulnerata dracundeam ‥ comedit Bart. Angl. XVIII 34; 1361 cuidam homini portanti unam damalam Ac. Durh. 126; nemora ‥ cervis, damulis aliisque feris silvestribus ‥ referta Fordun Chr. II 7; 1480 pro ij vaccis emptis pro sustentacione certarum damularum ExchScot 54.  b 1500 vestimentum rubeum ‥ cum damilis aureis et volucribus intextis cum aurifrigerio Invent. Ch. Ch. 127.

dammŭla, c. damula.