datatim
dătātim, adv. [dato],
- giving in turn or reciprocally, "invicem dando," Non. 96, 15 (ante-class. and rare): isti qui ludunt datatim, i. e. (in playing ball) by tossing from one to the other, * Plaut. Curc. 2, 3, 17 (296). Obscenē, Enn. ap. Isid. Orig. 1, 25, 2; Afran. and Pomp. ap. Non. 96, 19 (Afran. v. 222; Pomp. v. 1 Ribbeck); cf. Nov. ap. Non. ib. (v. 23 Ribbeck).
datātim, Adv. (dato), wechselseitig gebend, -zuwerfend, ludere (pilā), so Ball spielen, daß man ihn sich wechselseitig zuwirft, Nov. com. 23. Plaut. Curc. 296: obszön, datatim dat se, Naev. com. 75: datatim uxorem ut ludas, Afran. com. 222: cum datatim in lecto tecum lusi, Pompon. com. 1.
~im, adv., i. de dato in datum
dătātim (16) (do), en échange, en retour, réciproquement : Pl. Curc. 296.
Scambievolmente, invicem dando, ut
Ludere datatim, quemadmodum qui pila lusitant, quæ vicissim mittitur, et remittitur.
Plaut. Curc. 2. 3.
Datatim, servi scurrarum in via. ¶ 2. Transfertur et ad obscenum sensum.
Enn. (corrige
Nævius) de meretrice loquens, apud
Isid. 1.
Orig. 26. quasi in foro pila Ludens
Datatimdat se, et communem facit.
Pompon. apud
Non. 2. 213.
Datatimin lecto ludere. Adde
Afran. ibid.