decacuminatio
dēcăcūmĭnātĭo, ōnis, f. [decacumino],
- a lopping, cutting off the top: cupressi, piceae, cedri, Plin. 17, 24, 37, § 236.
dēcacūminātio, ōnis, f. (decacumino), das Köpfen (eines Baumes), Plin. 17, 236.
dēcăcūmĭnātĭō, ōnis, f. (decacumino), étêtement des arbres : Plin. 17, 236.
decacuminatio , onis. f. et, v. decacumino
See an image
See an image