decemviratus

dĕcemvĭrātus, ūs, m. [decemviri],

• the decemvirate, the rank or office of a decemvir; with regard to the decemv. agr. divid., Cic. Agr. 2, 22, 60; with regard to the decemv. legib. scrib., Liv. 4, 15 al.

decemvirātus, ūs, m. (decemvir), die Zehnerwürde, das Zehneramt, das Dezemvirat, a) als Würde (Amt) des decemvir no. I: perpetuus, Liv.: decemviratus libido, Flor.: decemviratum accusare, non Appium, Quint.: decemviratum petere, sich um das D. bewerben, Liv. – Plur., Liv. 4, 15, 5. – b) als Würde (Amt) des decemvir no. IV: honore decemviratus excludi, Cic.: odorari istum decemviratum, Cic.

dĕcemvĭrātŭs, (13) ūs, m. (decemvir), décemvirat, dignité et fonction de décemvir : Cic. Agr. 2, 60 ; Liv. 3, 36.

decemviratus , us. m. et, v. decemviri
See an image

decemvirātus (xvirātus) ūs, m

• decemviri, the decemvirate, office of a decemvir: honor decemviratūs: perpetuus, L.—Plur., L.