demeo
dē-mĕo, āre,
- v. n., to go down, descend (post-class.); caelo, Ap. Met. 10, 31, 11; ad Tartarum Manesque, id. ib. 6, 17, 4; Mart. Cap. 2, p. 38.
dē-meo, āre, herab-, hinabgehen, Venus caelo demeat, Apul. met. 10, 31: ad inferos demeare, Apul. met. 9, 31: ab ipso aetheris sphaeraeque superioris ambitu ad solarem circulum, Mart. Cap. 2. § 150.
See: demeare
See: demere
dēmĕō, āre, intr., sʼéloigner de : Capel. 2, 150 || descendre : Apul. M. 10, 31.
Apul. 6.
Met. Ad Tartarum Manesque
Demeare. Id. 10.
ibid. Corpus candidum, quod cælo
Demeat. Capell. 2.
p. 38. Sphæræ ad solarem circulum
Demeantes.