dementer
dementer, foolishly, madly
dēmenter, adv., v. demens fin.
dēmenter, Adv. (demens), wie von Sinnen, verrückt, unsinnig, Cic. Cat. 3, 22. Ov. met. 4, 259: Superl. dementissime, Sen. de ben. 4, 27, 4 (5).
quis paschalis festi regulam ‥ refutans non potius se ‥ inextricabiliter obligandum quam ~er absolvendum ‥ arbitretur?
dēmentĕr, (15) follement : Cic. Cat. 3, 22 || -tissime Sen. Ben. 4, 27, 4.
dēmenter
adv.
- demens, foolishly, madly: res tam dementer credita: amoribus uti, O.