desiderativus
dēsīdĕrātīvus, a, um, adj. [desidero], in the late gram. lang.
- desiderative: verba (e. g. esurio, coenaturio, etc.), Aug. p. 2006 P.
dēsīderātīvus, a, um (desidero), ein Verlangen anzeigend, verba, Augustin. gramm. V, 516, 16 K. Ps. Asper gramm. V, 551, 22 K.
‘facesso’ et ‘capesso’ et ‘viso’ ~a sunt ‥ : ‘facesso’, id est ‘desidero facere’‥
sume word synd gecwedene ~a,þœt synd gewilnigendlice: ‥ lacero ‥, lacesso
tercius [sc. modus ] optativus sive ~us dicetur
verba ‥ ~a ‥ ut ‥ capesso, facesso
hec corpora sunt animata et non habent de virtutibus anime misi virtutem intellectivam et ~am
quod ex eadem virtute apprehensiva vel ~a veniant diverse operaciones in corpore
nonne Avicenna ‥ dicit quod proprietas faciendi miracula pendet ex virtute ~a, que provenit ex anima prophete dignioris prophecie ‥?
a desyre , ‥ appetitus ‥, desiderium, ~a intencio