despector
dēspector, ōris, m. [despicio, no. II.],
- a despiser, Tert. adv. Marc. 2, 23.
dēspector, ōris, m. (despicio), der Verächter, Tert. adv. Marc. 2, 23: numinis, Anthol. Lat. 21, 175 R.
sic Circes despector obit
idem A. per quosdam emulos suos et malefactores Dei et sanctorum locorum ejus dispectores ‥ extra ‥ ecclesiam vi et armis extractus fuit
dēspectŏr, ōris, m. , contempteur, celui qui méprise : Tert. Marc. 2, 23.