dira
dīra, ōrum, n., s. dīrus.
dīra, (16) pl. n. , v. dirus.
(dīra (1) ae), f
- dirus, a bad omen(only plur.): dirae, sicut cetera auspicia, etc.—A curse, execration: Diris agam vos, H.: compositae, Ta.
dīra (2) ōrum, n
- , see dirus.