dispunctio
dispunctĭo, ōnis, f. [dispungo], a settling up, balancing of accounts (late Lat.).
- I Lit.: concedenda creditoribus (with recognitio), Dig. 42, 5, 15.—
- II Trop., an investigation, examination, a testing: boni et mali operis, Tert. adv. Marc. 5, 12: utriusque meriti, id. Apol. 18: vitae, i.e. death, id. Test. Anim. 4; id. de Anim. 33 fin.
dispūnctio, ōnis, f. (dispungo), I) das Durchgehen der Rechnung, die Revision, Ulp dig. 42, 5, 15. – übtr., die Untersuchung, Prüfung, utriusque meriti, Tert. apol. 18: boni et mali operis, Tert. adv. Marc. 5, 12. – II) d. descriptionis, Die Angabe der Steuerverteilung im einzelnen, spät. ICt. – III) das Ende, vitae, der Tod, Tert. de test. anim. 4 u.a.
dispūnctĭō, ōnis, f. (dispungo), révision, règlement de comptes : Ulp. Dig. 42, 5, 15 || [fig.] Tert. Marc. 5, 12.
dispunctio , onis. f. et, v. dispungo
See an image
See an image