About Report a problem

Menu

dissecare

1 dissecare v. 1 desecare(b)
2 dissecare [CL] 1 to cut in pieces; b (fig.). c to mangle, lacerate; d (fig.). H. Hunt. HA IX 23 (v. compaginare 1a); eum ‥ percussum [bipenni] a summo usque ad imum in ambas partes ~uit G. Mon. I 13; parietes multis ~uit distrahendo foraminibus R. Cold. Cuthb. 68; s1283 membra ‥ desecta (v. debellator b).  b fluctuum implicamenta ~ando divisit R. Cold. Cuthb. 23.  c sub immenso murmure lugentium populorum ‥, facies suas ~antium, palmis sese ferientium Osb. V. Dunst. 45; cum suspiceres ‥ carnem de carne tua ab impiis crudeliter ~ari Anselm (Or. 2) III 8; desecti ‥ corporis V. Har. 17 (v. denigrare 1a); dissecat illa genas, nudum ferit altera pectus J. Herd Hist. IV Regum 160.  d caram justitiamque Dei mox †dissico [v. l. disseco] demens Bonif. Aen. (Iracundia) 375; s799 Romani inter se ~abantur et magnam dissensionem habebant Byrht. HR 61; ne discipline series intersertis ~etur Balsh. AD rec. 2 144; sepe laxo frigidus, flebili rebellis, / ipse se dissecuit pius versipellis Poem S. Thom. 78; s838 tot ‥ rumoribus sinistris reges cum subjectis cordibus ~antes M. Par. Maj. I 378 (cf. H. Hunt. HA V prol.: tot rumorum ‥ plaga percussi rex et populus manibus et corde dissolvebantur); s1255 rex ‥ curis et sollicitudinibus discerpitur et ~atur Ib. V 510. 2 to cut off. b (fig.) to detach, wrest. alii caput ictu truncat, alteri crura ~at G. Mon. I 13.  b s1318 villam de Berewyk ‥ a manibus regis Anglie ‥ ~uit et sub dicione regis R. ceteris membris compaginavit Flor. Hist. III 183.

Saved

Recent