dua
dua, v. duo.
dŭa, v. duo
➳.
Duo, neutr. plur. dixisse veteres, notum ex Quintiliano l. 1. cap. 9. et aliis. Veteres Glossæ :
Pro Salute et Victoria Exx G Apollini e Tuer Jugodumno Tribunalia Dua Se Tubogius Esuggi F. D. S. D.
Duacrebro pro
duolegi monet Stephan. Baluzius in Not. ad ead. Capitul. pag. 1125.
Dua Capitula, in Capitul. Aquisg. ann. 789. cap. 22. 23. ubi alii Codices
duopræferunt.
Faciunt Dua carra ad vinericiam.