duitor
duĭtor, v. do init.
duitor (Imperat. Pass. v. do), altlat. = dator, XII Tabb. b. Plin. 21, 7 ed. Sill. u. Detl. (Jan duitur = datur); s. 1. dō ➳ .
dŭĭtŏr, v. do
➳.
duo,
is, pro
do, de quo V. DO § 32. In XII.
Tab. apud
Plin. 21. 3. 5. Qui coronam parit ipse, virtutis ergo duitor ei, Al. aliter leg.