effervesco
effervesco, to boil up, boil over
ef-fervesco, ferbui (so Cic. Cael. 31, 77 al.; ante- and post-class. fervi, Cato R. R. 115, 1; Tac. A. 1, 74), 3, v. inch. n.
- I To boil up or over, to foam up, to effervesce, ferment, to grow violent, rage (class.).
- A Lit.: dictum fretum a similitudine ferventis aquae, quod in fretum saepe concurrat aestus atque effervescat, Varr. L. L. 7, § 22 Müll.; cf.: aquae, quae effervescunt subditis ignibus, Cic. N. D. 2, 10, 27: ubi satis efferverit (vinum mustum), Cato R. R. 115, 1; cf. Col. 12, 25, 4: efferbuit coctio ejus, Vulg. Ezech. 24, 5.—
- B Trop. (a favorite expression of Cic.): illae undae comitiorum, ut mare profundum et immensum, sic efervescunt quodam quasi aestu, Cic. Planc. 6, 15; cf.: Pontum armatum, effervescentem in Asiam atque erumpentem, id. Prov. Cons. 4, 6: luxuriae effervescentis aestus, Gell. 2, 24 fin.: verbis effervescentibus et paulo nimium redundantibus, Cic. de Or. 2, 21: si cui nimium efferbuisse videtur hujus vis, id. Cael. 31 fin.; cf. Lucr. 5, 1335; and Tac. Or. 10: iracundaque mens facile effervescit in ira, Lucr. 3, 295; cf. Cic. Brut. 70, 246; so of an ebullition of anger, Tac. A. 1, 74 fin.; Gell. 1, 26, 8; cf.: interiora mea efferbuerunt, Vulg. Job 30, 27.—
- II Transf.: sidera coeperunt toto effervescere caelo, to light up, shine out, Ov. M. 1, 71.—
- III To boil out, i.e. to subside, abate: quoad iracundia effervesceret, Dig. 21, 1, 17, § 4.
ef-fervēsco, ferbuī u. fervī, ere (ex u. fervesco), I) siedend aufwallen, aufbrausen, emporbrausen, A) eig.: effervescit aestus (Flut), Varro LL.: eae aquae, quae effervescunt subditis ignibus, Cic. – v. Moste, in die Höhe gären, aufgären, ubi satis efferverit (mustum), Cato: stomachi tormina, cum effervescit merum ac viscera ipsa distendit, Sen. – poet., v. den Gestirnen (bei der Schöpfung), raketenartig emporbrausen, emporflackern, sidera coeperunt toto effervescere caelo, Ov. met. 1, 71. – B) übtr.: 1) im allg., mehr im Bilde, illae undae comitiorum ut mare profundum et immensum sic effervescunt quodam quasi aestu, ut ad alios accedant, ab aliis recedant, Cic. Planc. 15: Pontus armatus, effervescens in Asiam atque erumpens, das wie eine brandende Woge hineinbraust über A., Cic. prov. cons. 6: luxuriae effervescentis aestus, die übertolle Verschwendungswut, Gell. 2, 24, 15: si in Asia mures et locustas effervescere (sich in Masse zeigen) voluerunt, quod etc., Arnob. 1, 16. -2) leidenschaftlich aufbrausen, Cic. u.a.: effervescit vis pulcherrimae naturae, Tac.: in alqm, gegen jmd. wüten, Heges. 1, 40, 8. – bes. v. Redner u.v. der Rede, Cic. – II) ausbrausen, übtr., v. Zorn, Ulp. dig. 21, 1, 17. § 4. – ➳ Das Perf. efferbui (effervesco von ex u. ferveo, ēre) scheint der klass. Zeit, das Perf. effervi (effervesco von ex u. fervo, ere) der vor- und nachklass. Zeit anzugehören; dah. Halm u. Müller bei Cic. Cael. 77 nach den besten Handschriften efferbuisse hergestellt haben (vgl. defervesco /).
effervēscō, (12) bŭī et vī, ĕre (ex, fervesco), intr., sʼéchauffer, entrer en ébullition : Cic. Nat. 2, 27 ; Cato Agr. 115, 1 || [fig.] bouillonner : Cic. Planc. 15 ; Prov. 6 ; Gell. 2, 24, 15 ; stomacho Cic. Br. 246, se livrer à des accès violents dʼimpatience || verbis effervescentibus Cic. de Or. 2, 88, avec un style bouillonnant.
➳ pf. efferbui Cic. Cæl. 77 ; effervi Cato Agr. 115, 1 ; Tac. Ann. 1, 74.
- 1. (over)koken, gisten, opbruisen; ➤ aquae effervescunt subditis ignibus;
- 2. (Ov.) opflikkeren, oplichten; ➤ sidera coeperunt toto ~ caelo;
- 3. (metaf.) opgewonden raken [iracundiā].
effervesco , is, ere. n. 3.
始滚 — in ira 怒急。Effervere pro Effervescere.
Suggest a Translation
See an image
始滚 — in ira 怒急。Effervere pro Effervescere.
Suggest a Translation
See an image
effervēscō ferbuī, —, ere
- ex + fervesco, inch, to boil up, boil over: aquae effervescunt ignibus.—Fig., to ferment, effervesce, rage: undae comitiorum ut mare: si cui nimium efferbuisse videtur huius vis: incautius, Ta.— To light up, glow: Sidera toto caelo, O.