About Report a problem

Menu

effuticius

effūtīcĭus or -tĭus, a, um, adj. [effutio],
  • prattling, unmeaning, inarticulate: euax verbum nihil significat, sed effuticium naturaliter est, a mere natural utterance or sound, Varr. L. L. 7, § 92 Müll.

Saved

Recent