escifer
escĭfer, ĕra, ĕrum, adj. [esca-fero],
- food-bringing: volucres, Paul. Nol. Carm. 19, 223.
ēscifer, fera, ferum (esca u. fero), I) Speise bringend, volucres, Paul. Nol. carm. 19, 223. – II) Speise verschlingend, venter, Anthol. Lat. 230, 4 (1090, 4).
ēscĭfĕr, ĕra, ĕrum (esca, fero), qui porte à manger : P. Nol. Carm. 15, 223 || qui supporte beaucoup de nourriture : Anth. 230, 4.
Esciferæ volucres, apud S. Paulinum Natali S. Felicis 4. de Corvis Eliæ.